Félagsfælni einkennist fyrst og fremst af miklum og stöðugum ótta við félagslegar kringumstæður af einhverju tagi eða við að verða veginn og metinn af öðru fólki. Óttinn stafar af því sem einstaklingurinn heldur að gæti hugsanlega gerst, að hann hegði sér með þeim hætti að hann verði að athlægi eða verði sér til minnkunar. Að hendur hans taki að skjálfa og hann missi það sem hann heldur á, eða að hann stami, segi eitthvað óviðeigandi, svitni svo að sjáist o.s.frv. Hann forðast aðstæður sem hann telur að kalli fram vanlíðan hans, og láti hann sig hafa þær fyllist hann afar miklum kvíða og óþægindum. Áður en hann leggur af stað hugsar hann um allt það sem gæti farið úrskeiðis og upp þyrlast atvik þar sem honum finnst engum vafa undiorpið að hann hafi orðið sér til skammar. Þegar á staðinn er komið hverfist athyglin um hann sjálfan, eigin viðbrögð og kvíða. Stundum er þessu líka lýst þannig að eintaklingurinn skynji sjálfan sig eins og hann standi utan sjálfs sín og fylgist með sér.
Lesa nánarHvað get ég gert við of miklar áhyggjur? er nýútkomin sjálfshjálparbók fyrir börn. B...
Lesa nánar