Ofbeldi / Spurt og svarađ

Bernskubrek??


Spurning:

Þegar ég var um 4-5 ára var ég misnotuð kynferðislega eða það fnnst mér núna. Ég er ekki viss hvernig ég eigi að orða þetta en góður vinur minn sem ver jafn gamall mér spurði mig þegar ég var 4 ára gömul hvort mig langaði ekki í barn, og þá var ég auðvitað lítil stelpa og alltaf að leika mér með dúkkur og svona bara almennt fynnst litlar stelpur ungabörn agalega spennandi. Ég svaraði játandi , ég vissi samt í rauninni ekkert hvað hann var að reyna spurja mig. Þessi strákur sagði mér að ef ég mundi gera það sem hann sagði þá mundi ég eignast barn og ég sagði bara ókei en skyldi hann samt ekkert og var frekar forvitin að vita hvað hann ætlaði að seigja mér að gera. Ég vissi auðvitað ekkert hvernig börnin komu í heimin ég var nú bara 4 ára. Við fórum niður í kjallara inní gesta herbergi og hann bað mig um að fara úr buxunum og ég gerði bara það sem hann sagði, ég varð svolítið hrædd og þorði ekki að seigja neitt við hann, hann sagði mér að leggjast í rúmmið og svo fór hann ofan á mig og þá var kallað. Við hlupum bara upp og fórum til foreldra okkar og hann lét eins og ekkert var og ég fór með foreldrum mínum heim. Þetta gerði hann við mig í svona 6 skipti í viðbót og bað hann mig svo um að sjúa sig þarna niðri, hann sagði alltaf að þetta væri alltí lagi og það væri helling að krökkum sem gerðu svona og þetta væri ekkert asnalegt .. og alltaf gerði ég bara það sem hann bað mig um að gera en ég var alltaf mjög hrædd og óörugg. Ég vildi ekki hitta hann. Ég var alltaf viss um að þetta væri ekki rétt og við værum að gara eitthvað sem við mættum ekki gera. Eitt skipti þegar hann gerði þetta við mig í fyrsta skipti heima hjá mér komst upp um okkur ( hann ) og var rætt við okkur af foreldrum okkar beggja ég man að rætt var um það að við mundum alldrei gera þetta aftur og þetta yrði bara alldrei rætt frekar. Strákurinn hætti samt ekki að spurja mig, hann spurði mig nokkrum sinnum og alltaf svaraði ég neitandi og sagði bara að þetta væri bannað og þetta væri eitthvað sem við mættum ekki gera, hann hætti að spurja mig svo hefur þetta allrei verið rætt. Núna eru 10-11 ár síðan þetta var og ég hef allrey gleymt þessu og þetta er eitthvað sem ég mun alldrei gleyma. Mér hefur alltaf fundist þetta mér að kenna því að ég hefði allveg geta sagt honum að gera þetta ekki. Ég veit ekki hvort ég geti sagt að mér hafi verið misnotað.. afþví við vorum jafngömul og hvað veit ég ? kannski vissi hann ekki sjálfur hvað hann var að gera. Það hefur alltaf verið vesen með líðan mína og hefur hún bara farið versnandi,. Eftir því sem tíminn líður frá þessum atvikum er ég meira meðvituð um hvað gekk á þarna og skil þetta alltaf betur svo heyrir maður hér og þar ýmisskonar reynslusögur og maður fær alltaf sting í hjartað og þorir ekki að seigja neitt. Ég hef meira og minna kennt mér um þetta og ég kemst ekki yfir þetta og ég hef alltaf Hatað sjálfa mig. Málið með þessum skriftum mínum vonast ég til þess að eitthver svari mér því þetta er eitthvað sem var mjög erfitt fyrir mig til að gera. ég er búin að þeigja núna í 11 ár og væri alleg til í að vita her mín staða er í þessum málum því ég veit það ekki sjálf. ---- strákurinn sem gerði þetta umgeingst mig núna jafnt sem áður og er alltaf frekar vandræðilæegt að vera í kringum hann. Ég hitti hann nokkrum sinnum í mánuði. Ég er fyrst núna að byrja að verða svolítið fúl útí hann og reyni að komast hjá því að sjá hann.----- Fyrirframm þakkir.


Svar:

Sæl

Þegar talað er um kynferðislega misnotkun er það oftast annar aðilinn sem er í sterkari stöðu en hinn, fullorðinn og barn. Í þínu tilfelli eru þið tveir jafnaldrar, en strákurinn var kominn lengra í kynferðismálunum en þú. Er hægt að líta á þetta sem saklaust fikt, að öðru leyti en þvi að hann plataði þig? Fram að því að foreldrar ykkar leiða ykkur fyrir sjónir að þetta sé óviðeigandi gæti strákurinn verið í góðri trú. Getur þú litið á þetta sem leik sem fór úr böndunum? Ég ráðlegg þér að gera ekki of mikið úr þessu.

Í dag finnst þér erfitt að umgangast strákinn og laðast ekki að honum kynferðislega. Núna getur þú tekið meðvitaða ákvörðun um að hann sé "bara" frændi, vinur eða kunningi en annað komi ekki til greina. Þið getið litið á kynferðislega leiki ykkar sem bernskubrek, en þú veist betur núna og hann vonandi líka. Forvitni og einhvers konar kynhvöt leiddi til þess að þið fóruð út í þetta fikt, eða hann dró þig á tálar. Foreldrar ykkar sögðu að þið ættuð ekki að gera þetta aftur, en við höfum flest einhvern tíma óhýðnast foreldrum okkar. Ef þú skoðar þetta í þessu ljósi, er þá einhver ástæða til að láta þér líða illa út af því? Legg til að þú ræðir þetta við einhvern trúnaðarvin til að byrja með. Ef þér finnst það ekki bera árangur þá mundi ég mæla með kvenkyns sálfræðingi.

Með kveðjum

Jón Sigurður Karlsson
sálfræðingur

www.persona.is

Til baka


Svör viđ öđrum spurningum



Prentvćn útgáfa 

Skođanakönnun

Hefur úlit líkama ţíns mikil áhrif á hvernig ţér líđur međ sjálfa/n ţig ?
Svarmöguleikar

Skráning á póstlista

Tölvupóstfang
Skráđu ţig á póstlista persona.is til ađ fá fréttir og tilkynningar frá okkur í framtíđinni.