Sambönd / Spurt og svarađ

Kulnun hjónabands


Spurning:

Þið sem sjáið um þennan vef hafið eflaust langa reynslu af hjónaráðgjöf. Ég er 45 ára kona í þeirri erfiðu stöðu í mínu hjónabandi að allt hjónalíf okkar á milli er liðið undir lok. Þá á ég við að við höfum ekki sofið saman eða deilt rúmi í næstum því 2 ár, við förum ekkert saman, ekki heldur í ferðalög eða nein frí. Við búum jú saman og gengur ágætlega með daglegan rekstur á heimilinu og uppeldi barnanna okkar en þess utan virðist allt kólnað á milli okkar. Málið er að hvorugu okkar virðist líða mjög illa með þetta. Það gerðist ekkert sérstakt á milli okkar sem getur skýrt hvernig komið er heldur hefur þetta bara dofnað svona smátt og smátt og nú er allt orðið kalt. Ég hef stungið upp á því að við færum í hjónaráðgjöf en það vill hann alls ekki og segist ekki hafa neinn áhuga á því. Hvað segið þið sem hafið unnið með fólki í vanda, hversu lengi getur svona ástand staðið yfir áður en annar aðilinn eða báðir springa? Svo er eitt líka farið að naga mig svolítið og það er hvort það sé möguleiki að karlmaður með ágætlega fríska kynhvöt lifi án kynlífs í 2 ár án þess að vera farinn að líta í kringum sig? Einhvern veginn held ég að konur eigi auðveldara með að loka á kynlíf yfir ákveðinn tíma. Hvað á ég að gera, er ekki betra að ljúka svona sambandi ef við treystum okkur ekki til að endurlífga það sem við áttum áður?


Svar:

Sæl,

af lýsingu þinni að dæma mætti ætla að langur tími sé liðinn frá því að þið hjónin fóruð að fjarlægjast hvort annað og nú er svo komið að þið virðist nánast lifa aðskildu lífi fyrir utan uppeldi barna og rekstur heimilis.  Að mörgu leyti er fremur sérstakt að þið virðist sætta ykkur við þetta ástand, en aftur á móti getur það verið vel skiljanlegt þar sem tilfinningar ykkar gagnvart hvort öðru hafa dofnað yfir lengri tíma á þann hátt sem þú lýsir.  Oft er mjög erfitt að snúa ferlinu við þegar svona langt er komið, það krefst mikils vilja og áhuga af beggja hálfu, en eftir því sem þú segir er sá áhugi ekki endilega til staðar hjá eiginmanni þínum.  Það sem ég velti fyrir mér er hvort kuldinn milli ykkar sé algjör, ef svo er væri ráð hjá ykkur að setjast niður, annaðhvort bara þið tvö eða með einhverjum ráðgjafa, og ræða hvernig þið viljið að framtíð ykkar líti út.  Geta báðir aðilar sætt sig við að búa saman og reka saman heimili án þess að lifa eðlilegu hjónalífi og finna fyrir þeim tilfinningum sem fylgja þegar um ástarsamband  er að ræða? 

Þegar ástin er til staðar er yfirleitt löngun hjá báðum aðilum að lifa kynlífi með maka sínum, löngunin getur verið mismunandi mikil eftir aðstæðum en þó er eðlilegt að hún komi upp þegar aðstæður eru ákjósanlegar.  Mikil streita og þreyta getur minnkað löngun  í að stunda kynlíf með makanum, þetta getur átt við bæði karlmenn og konur, en þegar fólki líður vel blómstrar yfirleitt kynlífslöngunin ef djúp ást er milli tveggja einstaklinga.  Aftur á móti er það iðulega þannig að ef ástin er kulnuð milli hjóna er heldur ekki mikil kynlífslöngun til staðar í garð makans, þetta þarf þó ekkert endilega að þýða að viðkomandi sé farinn að líta í kringum sig heldur er það mjög einstaklingsbundið.  Ég held að það mikilvægasta í stöðu ykkar nú væri að leita ykkur ráðgjafar til þess að átta ykkur á hvert þið viljið stefna, hvort sem það er að reyna að laga ástandið eða að fara sitt í hvora áttina.  Góð hjónabandsráðgjöf er nýtileg til svo margs, þar á meðal til að fá t.d. góða ráðgjöf um hvernig er best að haga sér gagnvart börnunum ef fólk ákveður að best sé að leiðir skilji.

Gangi ykkur vel,

Eygló Guðmundsdóttir, sálfræðingur.

 

Til baka


Svör viđ öđrum spurningum



Prentvćn útgáfa 

Skođanakönnun

Hefur úlit líkama ţíns mikil áhrif á hvernig ţér líđur međ sjálfa/n ţig ?
Svarmöguleikar

Skráning á póstlista

Tölvupóstfang
Skráđu ţig á póstlista persona.is til ađ fá fréttir og tilkynningar frá okkur í framtíđinni.